अथ शान्त्याध्यायः

(प्राचीन अष्टमोऽध्यायः)

हरि ॐ ऋचं वाचं प्रपद्ये मनो यजुः प्रपद्ये साम प्राणं प्रपद्ये चक्षुः श्रोत्रं प्रपद्ये।

 वागोजःसहौजो मयि प्राणापानौ ॥१ ॥

यन्मे छिद्रं चक्षुषो हृदयस्य मनसो वातितृणं बृहस्पतिम्र्मेतद्दधातु। 

शं नो भवतु भुवनस्य यस्पतिः ॥२ ॥

भूर्भुवः स्वः ।

 तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात् ॥३ ॥

 कयानश्चित्र ऽआभुवदूती सदावृधः सखा।

 कया शचिष्ठया वृता ॥४॥ 

कस्त्वा सत्यो मदानाम्म ठ हिष्ठो मत्सदन्धसः ।

 दृढा चिढारुजे वसु ॥५॥ 

अभीषुणः सखीनामविता जरितृणाम् । 

शतम्भवास्यूतिभिः ॥६ ॥ 

कयात्व न ऽऊत्याभि प्रमन्दसे वृषन् ।

 कया स्तोतृभ्य आभर ॥७॥ 

इंद्रो विश्वस्य राजति। शं नोऽअस्तु द्विपदे।

 शं चतुष्पदे ॥८ ॥

 शं नो मित्रः शं वरुणः शं नो भवत्वर्यमा।

 शं न ऽइन्द्रो बृहस्पतिः शं नो विष्णुरुरुक्रमः ॥९ ॥

 शन्नो वातः पवता शन्नस्तपतु सूर्यः ।

 शन्नः कनिक्रदद्देवः पर्जन्योऽअभि वर्षतु ॥१०॥

अहानि शं भवन्तु नः श ठ रात्रिः प्रतिधीयताम्।

 शं न इन्द्राग्नि भवतामवोभिः शं न इन्द्रावरुणा रातहव्या। 

शन्न इन्द्रा पूषणा वाजसातौ शमिन्द्रासोमा सुविताय शंयोः ॥११॥

शं नो देवीरभिष्टय आपो भवन्तु पीतये ।

 शंयोरभि स्त्रवन्तु नः ॥१२॥ 

स्योना पृथिवी नो भवानृक्षरा निवेशनी।

 यच्छा नः शर्म सप्रथाः ॥१३॥ 

आपो हिष्ठा मयो भुवस्ता न ऊर्जेदधातन।

 महेरणाय चक्ष से ॥१४॥

 यो वः शिवतमोरसस्तस्य भाजयतेह नः ।

 उशतीरिवः मातरः ॥१५॥

 तस्मा अरङ्गमाम वो यस्य क्षयायजिन्वथ। 

आपो जनयथा च नः ॥१६ ॥

द्यौः शान्तिरन्तरिक्ष ठ शान्तिः पृथिवी शान्तिरापः शान्तिरोषधयः शान्तिः । 

वनस्पतयः शान्तिर्विश्वेदेवाः शान्तिर्ब्रह्मशान्तिः 

सर्व ठ शान्तिः शान्तिरेव शान्तिः सा मा शान्तिरेधि ॥१७॥

दृतेदृ ठ हमा मित्रस्य मा चक्षुषा 

सर्वाणि भूतानि समीक्षन्ताम्। 

मित्रस्याहं चक्षुषा सर्वाणि भूतानि समीक्षे

 मित्रस्य चक्षुषा समीक्षामहे ॥१८ ॥

दृतेह ठ हमा ज्योक्ते सन्दृशि जीव्यासं

 ज्योक्ते सन्दृशि जीव्यासम् ॥१९॥

 नमस्ते हरसे शोचिषे नमस्तेऽअस्त्वर्चिषे।

 अन्याँस्तेऽअस्मत्तपन्तु हेतयः 

पावकोऽअस्मभ्यशिवोभव ॥२०॥

नमस्ते अस्तु विद्युते नमस्ते स्तनयित्नवे (नवे) 

नमस्ते भगवन्नस्तु यतः स्वः समीहसे ॥ २१ ॥

 यतो यतः समीहसे ततो नो अभयं कुरु।

 शं नः कुरु प्रजाभ्योऽभयं नः पशुभ्यः ॥२२॥

 सुमित्रिया नऽआप औषधयः 

सन्तु दुर्भित्रियास्तस्मै सन्तु।

 योऽस्मान्द्वेष्टियं च वयंद्विष्मः ॥२३ ॥

 तच्चक्षुर्देवहितं पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरत् ।

 पश्येम शरदः शतं जीवेम शरदः 

शत ठं शृणुयाम शरदः शतं प्रव्रवाम शरदः शतमदीनाः 

स्याम शरदः शतं भूयश्च शरदः शतात् ॥२४ ॥

अथस्वस्ति प्रार्थना