अथ तृतीयोऽध्यायः
हरिः ॐ आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश्चर्षणीनाम् ।
सङ्क्रन्दनो निमिषऽ एक वीरः शत र्ट सेनाअजयत्साकमिन्द्रः ॥१ ॥
सङ्क्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना ।
तदिन्द्रेणजयत तत्सहद्दवं युधो नर ऽइषुहस्तेन वृष्णा ॥२॥
सऽइषुहस्तैः सनिषङ्गिभिर्वशी स ठ स्त्रष्टा सयुधऽइंद्रो गणेन।
स ठ सृष्टजित् सोमपा बाहु - शर्युग्रधन्वा प्रतिहिताभिरस्ता ॥३॥
बृहस्पते परिदीया रथेन रक्षोहा मित्राँ २ अपबाधमानः ।
प्रभञ्जन्त्सेनाः प्रमृणो युधा - जयन्त्रस्माक मेद्भयविता रथानाम् ॥४॥
बल विज्ञाय स्त्थविरः प्रवीरः सहस्वान् वाजी सहमानऽउग्रः ।
अभिवीरोऽअभि सत्वा सहोजा जैत्रमिन्द्र रथमातिष्ठ गोवित् ॥५ ॥
गोत्रभिङ्गोविदं वज्रबाहुं जयन्तमज्म प्रमृणन्तमोजसा।
इम ठ सजाता अनुवीरयद्ध्वमिन्द्र सखायोऽनु स ठ रभद्ध्वम् ॥६ ॥
अभिगोत्राणि सहसा गाहमानोदयोवीरः शतमन्युरिन्द्रः ।
दुश्चवनः पृतनाषाड युध्योऽस्माक र्ट सेना अवतु प्रयुत्सु ॥७॥
इंद्र आसान्ने ता बृहस्पतिर्दक्षिणा यज्ञः पुर एतु सोमः ।
देव सेनानामभिभञ्जतीनां जयन्तीनां मरुतोयन्त्वग्रम् ॥८ ॥
इंद्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञऽआदित्यानां मरुता शर्द्धउग्रम्।
महा मनसांभुवनच्यवानां घोषो देवानां जयतामुदस्थात् ॥९ ॥
उद्धर्षय मघवन्नायुधान्युत्सत्वनां मामकानांमनाऽसि।
उद्धृत्रहन् वाजिनां वाजिनान्युद्र थानान्जयतों यन्तुघोषाः ॥१०॥
अस्माकमिन्द्रः समृतेषुदध्वजेष्वस्माकं याऽइषवस्ता जयन्तु ।
अस्माकं वीराउत्तरेऽ भवन्त्वस्माँ२उदेवा अवता हवेषु ॥११॥
अमीषां चित्तं प्रति लोभयन्ती गृहाणाङ्गान्यप्वेपरेहि ।
अभिप्रेहि निर्दहहृत्सु शोकैरन्धेनामित्रा स्तमसा सचन्ताम् ॥१२॥
अवसृष्टा परापत शरव्ये ब्रह्मसर्टशिते ।
गच्छामित्रान्प्रपद्यस्व मामीषाङ्कञ्चनो च्छिषः ॥१३॥
प्रेता जयता नर इंद्रो वः शर्मयच्छतु ।
उग्रावः सन्तु बाहवो नाधृष्या यथासथ ॥१४॥
असौ या सेना मरुतः परेषामभ्यैति नऽओजसा स्पर्द्धमाना ।
तां गूहत तमसाप व्रतेन यथामीऽअन्यो ऽअन्यन्न जानन् ॥१५ ॥
यत्र बाणाः संपतन्ति कुमारा विशिखाऽइव ।
तन्न इंद्रो बृहस्पतिरदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा।
शर्म यच्छतु ॥१६ ॥
मर्माणि ते वर्मणाच्छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् ।
उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तंत्वानु देवा मदन्तु ॥१७॥
No comments:
Post a Comment